اعلامیه خبری : با وجود مصرف ملیون ها دالر، وضعیت زندان های افغانستان غیرانسانی است

17 عقرب 1396—کابل: دیدبان شفافیت افغانستان امروز با حضور داشت، انجمن مستقل وکلای مدافع و موسسه عدالت افغانستان گزارش تحقیقی را روی وضعیت سه زندان بزرگ افغانستان به نشر رساند. این گزارش یافته است که احتمال فروریختن ساختمان زندان ها و آتش سوزی، وضعیت بد امکانات صحی و بهداشت، فقدان آب صحی نوشیدنی و غذای کافی، و کمبود برق و اکسیجن در زندان های پلچرخی، بغلان و وردک حقوق اساسی زندانیان را به صورت جدی نقض کرده است.

سید اکرام افضلی، رییس اجرایی دیدبان شفافیت افغانستان، که در این کنفرانس خبری صحبت می کرد گفت: “فساد و اختلاس عامل عمده وضعیت اسف بار تاسیسات زندان ها و مدیریت ضعیف آنها است.” احتمال وجود اختلاس و فساد در ساخت و ساز این زندان ها بسیار زیاد است. باوجود تعهدات شرکت های قراردادی به ترمیم و ساخت کامل این تاسیسات، 1030 مورد لوازم و بخش های ساختمانی این زندان ها نصب و ساخته نشده اند. آقای افضلی در ادامه گفت: “شرکت های قراردادی، ناظرین دولت آمریکا و مسولین حکومت افغانستان عامل عمده فساد و اختلاس در زندانهای پلچرخی، بغلان و وردک اند.”

گزارش همچنان به وضعیت بد مدیریت زندان ها اشاره کرده است. امکانات و تسهیلات کمی که در زندان ها وجود دارد نیز به صورت درست استفاده و حفظ و مراقبت نمی شود. به صورت مجموعی، 28 فیصد امکانات و تسهیلات زندان ها غیرفعال اند. آنچه نحوه مدیریت زندان ها از سوی حکومت افغانستان را نگران کننده تر می سازد، عدم اقدام مسولین حکومتی با وجود دانش کامل از این وضعیت است. در سال 2014، یک گزارش سیگار 10 مورد نقص بزرگ را در زندن پلچرخی مشخص ساخت اما بعد از گذشت دو سال فقط به1 مورد آن رسیدگی شده است. اقدامات اصلاحی در زندان بغلان نسبتا خوبتر بوده است اما به صورت کلی ضعیف است؛ مسولین توانسته اند حدود 50 فیصد نواقصی که در گزارش سیگار آمده بود را در زندان بغلان رفع کنند.

محب الرحمن رحمانی، عضو انجمن مستقل وکلای مدافع، که نیز در این کنفرانس خبری حضور داشت گفت که: “قوانین افغانستان حکومت را مکلف به تامین حقوق زندانیان از جمله محلات مناسب بود و باش، آب و غذای صحی و کافی و ملاقات با نزدیکانش می کند.” در این گزارش امده است که مدیریت زندان ها نتوانسته اند که زندانیان را براساس کتگوری جرم شان آنها را در محلات جداگانه نگهداری کنند. آقای رحمانی در ادامه گفت که نبود محلات جداگانه برای زندانیان که سطح جرم شان متفاوت است ممکن است یکی از موانع عمده اصلاح زندانیان باشد.

کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان نیز قبلا گزارش های را روی وضعیت زندان های افغانستان به نشر رسانده است. این گزارش ها که بر اساس مکلفیت های دولت افغانستان به قوانین داخلی و کنوانسیون های جهانی برای تامین حقوق شهروندان ترتیب شده است به مواردی نقض حقوق زندانیان در افغانستان تاکید دارد. همچنان، وجود شکنجه در زندان ها منتفی نیست.

بانو لیلما ناصری، رییس موسسه عدالت افغانستان، که حقوق زنان زندانی را مورد مطالعه و نظارت قرارداده اند نیز در این کنفرانس خبری حضور داشت. وی گفت: “وضعیت فلاکت بار زندان ها در کشور مسُله نهایت قابل تشویش است. تعداد روزافزون زندانیان و امکانات فعلی زندان ها، کمبود و در بعضی موارد نبود همآهنگی و همکاری میان ادارات مربوطه در بهبود وضعیت فعلی زندان ها و تغیر مسؤلیت زندان ها از یک وزارت به وزارت دیگر باعث بروز مشکلات جدی تر  از تصور گردیده است و زندان ها را به فابریکه تولید مجرمین مبدل نموده است. مشکلات زندان ها نه تنها برای مردان زندانی بلکه برای زنان زندانی نیز طاقت فرساست. امکانات نامناسب، برخورد نادرست، نبود برنامه های که زندانیان را آماده مدغم شدن دوباره در جامعه سازد، آینده مبهم مادران زندانی و از ان مبهمتر اطفالی که سرنوشت شان با مادران زندانی شان رقم خورده است رنج آورتر است.”

این گزارش زندان بغلان را در عقرب 1394، زندان پلچرخی را در حمل 1395 و زندان وردک را در حمل 1396 بر اساس یک چک لست انجینیزی مورد بررسی قرارداده است. این چک لست شامل شش بخش: ارکتکچر، ساختمان، برق، میخانیک، نلدوانی و وسایل رهایشی بوده و مجموعا در شش کتگوری 242 مورد می باشد.

زندان های فوق به کمک دولت آمریکا و نظارت مشترک ناظرین آمریکایی و افغان ترمیم و ساخته شده است. قرارداد زندان پلچرخی را شرکت ساختمانی الوطن، زندان بغلان را شرکت عمران هولدنگ گروپ و زندان وردک را موسسه ساختمانی و احیای مجدد افغانستان گرفته بوده اند.

 

سفارشات:

مشوره با دولت افغانستان: تمویل کنندگان مالی (دونر ها) باید برنامه ریزی پروژه های ساخت زندانها را همراه حکومت افغانستان هماهنگ نماید، که شامل شریک نمودن نقشه ها و دیزان های ساختمانها میشود، و همراه کارکنان زندانها که بیشترین اطلاعات در مورد وضعیت زندانها را دارند مشوره صورت گیرد.

نظارت مشترک: در مفاد قرار داد ساخت زندان ها بین دونر و شرکت های ساختمانی، به حکومت افغانستان این حق داده شود تا در جریان کار نظارت ساحوی در مقطع های منظم داشته باشد، تا از کیفیت کار اطمینان حاصل نماید. نظارت و تفتیش های مشترک باید در نظر گرفته شود. تیم های نظارتی و تضمین کیفیت باید متشکل از نهاد های جامعۀ مدنی، آگاهان امور در مورد مشکلاتی که زندانها به آن رو به رو اند و نمایندگان گروه دادخواهی حقوق بشر باشند.

تفتیش مشترک: یافته های تفیتش در جریان کار ساختمانی توسط حکومت و ناظر دونر و گروه های دادخواهی باید به شکل گسترده شریک و مورد بحث قرار گیرید تا در موارد آینده آن فیصله صورت گیرد. تفتیش ها باید متضمن تحقق مفاد مواد قرارداد ها شود و از تکمیل شدن ساخت و یا بازسازی در وقت معینه آن قبل از پرداخت پول اطمینان حاصل گردد. دونر ها بالای آنعده از قراردادی های که مطابق به مفاد قرار داد کوتاهی نموده است جریمه اعمال نماید.

اولویت به امور ایمنی: وارد ایمینی ذیل باید نصب گریده و در هر شرایط فعال باشد: سیستیم زنگ خطر آتش­سوزی، وسایل هشدار دود، علایم اظطراری و خروجی روشن شده فعال در هر شرایط و زینه ها خروج اظطراری. بدون تامین برق همیشگی بیشتر این عناصر در جریان یک حالت اظطراری عملیاتی نخواهد بود. از این رو وصل شبکه تامین برق زندانها با لاین های برق شهر ها و جنراتورها فعال یک امر ضروری پنداشته میشود.

تامین امکانات اساسی: ساخت جایگاه های ملاقات برای زندانیان که حریم خصوصی آنها را در زمان ملاقات با فامیل های خود تامین نماید بسیار مهم است. تدابیر لازم باید اتخاذ شود تا در ساخت تشناب و حمام ها توجه کافی به حفظ الصحه زندانیان صورت گیرد. یک توصیه که در مورد وضعیت زندان بغلان صدق میکند، جایکه به اثر تخریب یک بخش از ساختمان این امکانات از بین رفته و ساختمان جدید جایگزین آن اعمار نگردیده است.  دسترسی بدون مانع تمام ساکنین ساختمان به آب صحی آشامیدنی یک اولیتی است که باید به آن رسیدگی صورت بگیرد. دسترسی به سیستیم های سرد کننده و گرم کننده هوا حق زندانیان میباشد که در قوانین افغانستان ذکر گریده است. سیستم های گرم کننده در زمستان و سرد کننده در تابستان باید نصب و بعدا به صورت درست نگهداری شود. سیستم مدیریت فاضلاب در ترویج وضعیت بهتر محیطی و زندگی زندانیان، کارکنان و ساکنان اطراف تاسیسات بسیار مهم میباشند. برای دسترسی زندانیان به ارائه خدمات صحی مقرارات کافی باید وضع گردد.

نیاز به برق دوگانه: سیسم تامین برق زندان باید همراه شبکه سراسری شهری وصل گردد تا از داشتن برق شبانه روزی اطمینان حاصل شود. زندان وردک به شبکه برق شهری وصل گردیده است. برای زندان بغلان که یک زندان حساس به لحاظ امنیتی است، باید برق بی وقفه تامین گردد. تمام زندان ها باید دارای یک سیستیم پیشتیبان کارا برای تامین برق باشد تا در صورت قطع برق شهری جایگزین گردد.

بدیل حبس: برای جلوگیری از تراکم بیش از حد در زندانها، حکومت افغانستان باید بدیل حبس را برای جرایم مشخص در نظر بگیرد.  تطبیق این سفارش ضرورت به برنامه ریزی پیچیده  همراه با در نظر داشت پالیسهای که منجر به کاهش نفوس در زندانها به مرور زمان شود را می طلبد.

بودجه حفظ و مراقبت: حکومت افغانستان باید بودجه عملیاتی و حفظ و مراقبت کافی برای زندانها اختصاص دهد و مقررات لازم را برای جذب افراد مسلکی در نظر بگیرید.

 

Prison infographics__English__11_Page_2

Share on FacebookTweet about this on TwitterEmail this to someone